Olsztyn we władzy teatru

Kiedy po Olsztyńskiej Trzydniówce Teatralnej pozostały już tylko niezłożony namiot gdzieś przy zamkowej fosie, kilka ścinków białego confetti znalezionych między kostkami kamiennego deptaku, niedostrzeżonych przez sprzątających, kilka piórek, biały ślad dłoni Anioła odbity na bramie wejściowej Starego Ratusza, gdy wrażenia są jeszcze bardzo świeże, a obrazy w głowie wciąż żywe, z nutką nostalgii, że to już za nami, można podsumować dziesiątą, jubileuszową edycję festiwalu.

X Olsztyńską Trzydniówkę Teatralną podsumowuje Dagmara Kordulewska

"Phantomysteria"
Teatr Novogo Fronta

Olsztyńskie teatry odpoczywają od widowni, jednak przerwa wakacyjna stałych przybytków Melpomeny nie oznacza całkowitego zamarcia życia teatralnego Olsztyna - oznacza jedynie zmianę miejsca i formy. W sierpniowy weekend przestrzeń miejska została opanowana przez rozmaite teatry uliczne, przez twórców widowisk, które często nosiły znamiona performance'u, przez spektakle, które obficie czerpiąc z tradycji jarmarków czy kuglarstwa, wykorzystywały je do własnych artystycznych celów...

"Tu i teraz" na trzynaście sposobów

Celem autorów tekstów, składających się na tom "Oblicza realizmu", jest dowiedzenie, że realizm nie zamyka się w jednej definicji, apodyktycznie głoszącej, czym on jest, czym nie jest, jakie przejawia cechy, a jakich nie. Autorzy starają się otworzyć czytelnikowi oczy na szerokie spektrum znaczeń kryjących się pod hasłem "realizm", wyjąć je z szufladki z napisem "epoki historyczne" oraz "konwencje teatralne" i spróbować przyjrzeć mu się raz jeszcze, aby znaleźć dla niego nowe miejsce. Dokładniej - trzynaście nowych, dobrych miejsc, gdzieś pomiędzy Ibsenem i Czechowem a nowymi mediami, Szekspirem a Polleschem, Diderotem a teatrem Verbatim.

o książce "Oblicza realizmu" wydanej przez Księgarnię Akademicką pisze Sandra Kmieciak

Na publikację "Oblicza realizmu", wydaną przez Księgarnię Akademicką w serii "Dramat Współczesny. Interpretacje", składa się trzynaście tekstów podzielonych na dwie części oraz wstęp autorstwa redaktorów tomu - Mateusza Borowskiego i Małgorzaty Sugiery. Wstęp niezwykle obszerny oraz gęsty jak smoła, w którą można wpaść niczym przysłowiowa mucha. Na zaledwie trzydziestu stronach przedstawione zostają różne koncepcje dotyczące realizmu, choćby takich teoretyków jak: Stephen Lacey, Peggy Phelan, Philip Auslander; opowiedziana zostaje pokrótce historia przemian, jakie miały miejsce w teatrze na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, nie brakuje takich haseł jak performens, happening...