zwykła czcionka większa czcionka drukuj
szukaj

Domownik Grzegorzewskiego

"Wyspiański pojawiał się w Teatrze Narodowym nie tylko jako autor, lecz bezpośrednio, jako, jeśli można tak powiedzieć, osoba dramatu". Tak Jerzy Grzegorzewski w 2000 roku mówił o znaczeniu Wyspiańskiego dla swojej twórczości.

W zeszłym roku, w piątą rocznicę śmierci reżysera, Teatr Narodowy wydał książkę "Dom Wyspiańskiego", pod redakcją Michała Smolisa. Jest ona szczególnym wspomnieniem po artyście. Tym cenniejszym, że obecnie w repertuarze teatru został już tylko jeden spektakl Grzegorzewskiego - "Duszyczka". Starsi widzowie mogą myślami wrócić do teatralnych przeżyć sprzed kilku lat, młodsi - jedynie żałować, czego nie uda im się już zobaczyć.

Dom Wyspiańskiego TEATR NARODOWY Warszawa

Obejmując w 1997 roku dyrekcję Teatru Narodowego, Grzegorzewski zapowiedział, że chce ją uczynić właśnie "Domem Wyspiańskiego". Wybieranie symbolicznego patrona jest niecodziennym krokiem; Grzegorzewski pozostał wierny swojej decyzji. Wyreżyserował tu "Noc listopadową" (1997, nowa wersja w 2000 roku), "Sędziów" (1999), "Wesele" (2000), "Hamleta Stanisława Wyspiańskiego" (2004), a do realizacji "Akropolis" zaprosił Ryszarda Peryta (2001). Ostatnią pracą reżysera była prapremiera dramatu "On. Drugi powrót Odysa", napisanego wspólnie z córką Antoniną (2005). W sferze planów pozostała inscenizacja "Wyzwolenia", podobnie jak zapowiedź realizowania co 3 lata kolejnych wersji "Nocy listopadowej", które docelowo miałyby być grane razem.

Grzegorzewskiego wspominają współpracownicy. Małgorzata Dziewulska, dramaturg Teatru Narodowego w latach 1997-2002, z charakterystyczną przejrzystością stylu, pisze o głównych postulatach repertuarowych. Ewa Bułhak, z którą reżyser współpracował w Teatrze Studio, odnosi się do wcześniejszych realizacji Grzegorzewskiego - nie tylko tekstów Wyspiańskiego, ale też "Dziadów", dzięki czemu otrzymujemy dużo szerszy kontekst. Wspomina choćby "Dziady - Improwizacje" w Teatrze Studio, czy "Dziady - 12 improwizacji" ze Starego Teatru. Znowu Aneta Pawlak, sekretarz literacki Narodowego w latach 1998-2003, skupia się na przedstawieniach Grzegorzewskiego powstałych w tym czasie. Jak świadek, bardzo plastycznie i szczegółowo opisuje kolejne spektakle. Głos zabiera również sam reżyser - zebrane przez Marylę Zielińską fragmenty wypowiedzi artysty dają obraz szczególnego stosunku Grzegorzewskiego do pisarza. Teksty uzupełniają liczne zdjęcia ze spektakli i prób. Ta niewielka, bo 60-stronicowa książeczka to wartościowe świadectwo o wielkim artyście. Dla wyznawców Grzegorzewskiego i nie tylko.

Anna Byś
Teatralia Warszawa
18 stycznia 2011

"Dom Wyspiańskiego"
red. Michał Smolis
Teatr Narodowy Warszawa 2010.

© "teatralia" internetowy magazyn teatralny 2008 | kontakt: | projekt i administracja strony: | projekt logo:
SITEMAP