Pozosta造 tylko s這wa

W programie spektaklu "please" grupy OONA Project, wystawianego w ramach Festiwalu Cia這/Umys, mo積a by這 przeczyta, 瞠 "spektakl zawiera sceny nago軼i". Zabrzmia這 niegro幡ie. Przecie du瘸 cz窷 dzisiejszych spektakli zawiera jakie sceny nago軼i, zatem 瘸dna to nowo嗆. Opis sztuki by na tyle ciekawy, interesuj帷y i dotycz帷y ka盥ego cz這wieka, 瞠 trudno by這 si nie skusi. Jak si potem okaza這, pozosta tylko opis spektaklu i spory niesmak po jego obejrzeniu.

Na scen wychodzi czworo ca趾owicie nagich ludzi: dwie kobiety i dw鏂h m篹czyzn. Stoj, przygl康aj si widzom. Zachowuj si tak, jakby dziwi ich widok ubranych ludzi, jakby nago嗆 by豉 naturalna, a za這瞠nie ubrania czym ca趾owicie niezrozumia造m. Panuje cisza, wszyscy czekaj w napi璚iu, cho widzowie czuj si troch nieswojo. W ko鎍u zaczyna si zamieszanie, tancerze rozk豉daj r騜ne sprz皻y, kamer wideo, le瘸ki, i kiedy ju wszystko jest wyj皻e z walizek, rozpoczyna si widowisko. Jedna z kobiet niby nawi您uje rozmow z widzami, ale w豉軼iwie nie wiadomo, o co jej chodzi. Druga zak豉da sobie po鎍zochy na ca貫 cia這, jeden z m篹czyzn zaczyna biega w miejscu, opowiadaj帷 przy tym jakie urwane zdania o wzg鏎zu w Szwajcarii, na kt鏎e lubi wbiega i zbiega (niewiele przy tym mo積a zrozumie, gdy w pewnym momencie bardziej s造cha sapanie ni s這wa). Drugi m篹czyzna maluje sobie na nodze tatua. Od czasu do czasu naradzaj si, pr鏏uj nawi您a rozmow z publiczno軼i. W ko鎍u zaczynaj ta鎍zy. W豉軼iwie wykonuj wyuczony uk豉d w kilku r騜nych kombinacjach. By mo瞠 w zamy郵e re篡sera i choreografa, mia豉 to by jaka forma przekazu, jednak patrz帷 na te konwulsje bardziej ni taniec, trudno go odczyta. Na koniec przewijaj ta鄉 z nagraniem widowiska, ogl康aj帷 cofaj帷e si kadry.

please OONA PROJECT / MARISA GODOY Szwajcaria

"please"

Ju podczas ogl康ania tego widowiska nasun窸o si kilka pyta. Po pierwsze, gdzie w tym wszystkim zagubi豉 si sztuka? Czy瘺y sztuk by這 wyj軼ie nago i skakanie przed publiczno軼i? Tylko w jakim celu? Po co? Nie chodzi bynajmniej o nago嗆, bo ta nie jest niczym z造m sama w sobie, ale o brak wyczucia smaku, finezji, kompletny brak celowo軼i dzia豉. W tym przypadku zupe軟ie nie wiadomo, jaki mia by sens ca貫go przedsi瞝zi璚ia, co mia這 ono pokaza, co wnie嗆. A pytanie, kt鏎e d德i璚za這 w g這wie przez ca貫 60 minut, "Po co robi si taki teatr?", pozosta這 niestety bez odpowiedzi.

Na jednym z festiwali, gdzie w Polsce, wystawiono podobne widowisko. Jeden ze zniecierpliwionych i zniesmaczonych widz闚 wsta, zsun掖 spodnie, poskaka obok oniemia造ch artyst闚, po czym ubra si i wyszed. S逝sznie pokaza, 瞠 co takiego potrafi ka盥y, nic to nie wnosi i nie ma 瘸dnego g喚bszego sensu. Zupe軟ie inny spektakl na tym samym festiwalu przekona mnie o tym, 瞠 mo積a pokaza to samo w zupe軟ie inny spos鏏. Prawdziwym ta鎍em, ruchem, muzyk, niedopowiedzeniem, gr, tak, 瞠by w og鏊e nie zrodzi這 si pytanie o sens i celowo嗆 ca貫go przedsi瞝zi璚ia.

Ewelina Drela
Teatralia Warszawa
30 wrze郾ia 2009

OONA project / Marisa Godoy (Szwajcaria)
"please"
pomys / choreografia: Marisa Godoy
wideo: Roland Schmidt
kostium: Nic Tillein
produkcja: Yvonne Nnlist
administracja: OONA Project
obsada: Marisa Godoy, Laura Vogel / Francesca Honneger, Michel Schr鐰er, Slava Zubkov
premiera: 6 maja 2009 r.
koprodukcja: Theaterhaus Gessnerallee / C/U Festival
8. Mi璠zynarodowy Festiwal Ta鎍a Wsp馧czesnego Cia這/Umys w Warszawie

© "teatralia" internetowy magazyn teatralny 2008 | kontakt: | projekt i administracja strony: | projekt logo:
SITEMAP